3. สะดุด

สะดุด คือ อาการของเท้าที่ใช้ประกอบท่ารำโดยใช้เท้าข้างหนึ่งวางอยู่ข้างหน้า และอีกข้างหนึ่งวางอยู่ข้างหลัง สะดุดมี 2 ชนิดคือ สะดุดอยู่กับที่ กับ สะดุดเคลื่อนตัว


       3.1 สะดุดอยู่กับที่ ใช้ในท่ารำประกอบคำร้อง ซึ่งเมื่อสะดุดแล้วต้องจรดเท้าที่สะดุดควบกันไปทุครั้ง สะดุดอยู่กับที่นี้ทั้งเท้าหน้าและเท้าหลังยืนเต็มเท้าอยู่ก่อน
         วิธีสะดุด ย่อเท้าทั้งสองเล็กน้อย และเลือกฐานเท้าหน้าไปข้างหน้าพร้อมกับโน้มตัวตามไป เพื่อให้น้ำหนักไปข้างหน้า แล้วรีบชะงักตัวไว้ ขณะโน้มตัวไปข้างหน้าให้เท้าหลังยกเหนือพื้นเล็กน้อยเมื่อชะงักตัวแล้วให้คืนกลับมายืนหนักเท้าหลัง ยืนเขาตรง แล้วเอาเท้าหน้ายกขึ้นแตะพื้นด้วยจมูกเท้า ในท่าจรดใกล้ คือ ยืดเข่าตรง


      
3.2 สะดุดเคลื่อนตัว ใช้ท่ารำบางชนิดเกี่ยวกับการเคลื่อนไหวของเท้า มีเท้าหน้ายืนเต็มเท้า ส่วนเท้าหลังยืนด้วยจมูกเท้าอยู่ก่อน
          วิธีสะดุด
ใช้เท้าหลังยืนด้วยจมูกเท้ายันรับน้ำหนัก เผยอเท้าหน้าขึ้นเล็กน้อยพอให้ส่วนเท้ายืนไปกับพื้นได้ การเสือกฐานเท้าหน้าต้องกระทำแรง ๆ และชะงักไว้เหมือนอาการสะดุดจริง ๆ เมื่อสะดุดเท้าหน้าแล้วให้ยืนเท้าหน้านั้นเต็มเท้าเพื่อรับน้ำหนัก ให้เท้าหลังมายืนเต็มเท้าข้างหน้าบ้าง ส่วนเท้าที่ยืนเป็นเท้าหน้าก็กลับไปเป้นเท้าหลังยืนหลังด้วยจมูกเท้าและทำอาการรับน้ำหนักให้เท้าหน้าเผยอสะดุดต่อไปอีก ทำเช่นนี้เรื่อย ๆ ไป